آیا تلویزیون برای مخاطبی به نام "مادر" برنامه دارد؟

اول
اگر فیلم "مادر" علی حاتمی و "میم مثل مادر" ملاقلی پور را از تلویزیون بگیرید، واقعا چه اثر جذابی برای پخش در روز مادر خواهد داشت؟

دوم
باور کنید مجموعه های تلویزیونی"کیمیا"، "نرگس"، "ستایش" و... تنها حس همراهی (بخوانید همدردی) را در بانوان ایرانی بر می انگیزند و از الگوسازی برای بانوی دهه چهارم انقلاب عاجزند، شخصیت هایی که همگی به درد دلسوزی می خورند تا اینکه یک الگوی قابل افتخار برای بانوی امروز باشند؛ درباره "یانگم" و "دونگی" و هم وطنان دیگر کره ای و چینی شان که دیگر هیچ...

سوم
موضوع برنامه نداشتن تلویزیون برای مخاطبی به نام "مادر" تنها ساخت آثار فاخر و الهام بخش برای بانوی امروز ایرانی نیست؛ مساله این است که نیازهای مادر ایرانی و در کنار آن بانوی ایرانی که نقش مادری را در آینده برعهده خواهد گرفت در مجموعه برنامه های تلویزیون مورد توجه نیست. فارغ از تک مضراب هایی که شاید بتوان بعنوان مثال از آن ها یاد کرد، نمره تلویزیون در برآوردن نیازهای (آموزشی، تفریحی، اطلاعاتی، تبلیغی و...) مادران قابل قبول نبوده است.

چهارم
این چنین غفلتی از یک دسته ی مهم از مخاطبان و نیازهای آنان، نشان از نوعی احساس بی نیازی از مخاطب دارد. رسانه ای که با چنین احساسی برنامه، تولید و پخش می کند نمی تواند احساس خرسندی و وابستگی در مخاطبان خود ایجاد کند. این شرایط هم به فرهنگ اجتماعی لطمه می زند و هم به سیستم رسانه ای!